تماشای سکوت | سیامک تراکمه‌زاده

تبریک اجباری به معلمین جنایتکار

مدرسه‌ای قدیمی و ویران در ایران با دیوارهای ترک‌خورده، پنجره‌های شکسته و حیاطی خالی؛ فضایی خاموش و متروک بدون حضور دانش‌آموزان که حس فراموشی و فرسودگی نظام آموزشی را تداعی می‌کند

سال از سر تکلیف و زور و اجبار که نمی‌دانم چه کسی یا کسانی به من تحمیل می‌کردند، باید هدیه‌ای تهیه می‌کردم و روز معلم را تبریک می‌گفتم. واقعیت این است که در طول دوازده سال تحصیل هیچ معلمی نبود که خاطره خوبی از او در ذهن داشته باشم. به‌جز یک نفر.

فرم علاقه‌مندی به حضور جلسات نمایش فیلم